Blogs

Columns, reflecties en verhalen over presentie in de praktijk van zorg en welzijn.

Zorgblog ‘Dementie van binnenuit’

#1 Van buiten naar binnen

Adelheid Roosen doet het. Hugo Borst doet het. En Stella Braam doet het: proberen te begrijpen hoe het is om te leven met dementie.

#2 Als een marathon of een schoolkamp

‘De eerste keer dat ik als kind op schoolkamp ging. Hoe onveilig en alleen ik me toen voelde.’… ‘De stress die ik nu al kan ervaren als ik mijn sleutels of portemonnee of iPhone kwijt ben…’‘Wanneer je middenin de nacht wakker wordt.

#3 Moeten lopen zonder benen

‘Stel je een mens voor met een zevendubbele jetlag, de wereld duizelt je, niets is meer wat het lijkt.

#4 Glimp van mee-leven

We zijn in dit onderzoek opzoek naar antwoorden op de vraag hoe het is het om iemand met vergevorderde dementie te zijn.

#5 ‘Ik speel niet een dementerende, maar mezelf’

‘Kunnen we misschien iets leren van mensen die als vak hebben om zich in te leven in mensen met vergevorderde dementie?’ Dat vroegen we ons af toen we ons onderzoek ‘Dementie van binnenuit’ ontworpen.

#6 Opgesloten, kwijtgeraakt en aan de kant

‘Ik loop oriëntatieloos door een zwarte ruimte en kan de uitgang niet vinden. Ik heb niet meer door dat ik in nu hier in deze kamer zit.

#7 Agressie is verdediging

Na twee eerdere verhalen van trainingsacteurs over je inleven in iemand met dementie en welke kennis dat oplevert, vormt dit het slot van dit drieluik.Het derde verhaal dat de acteurs ons vertelden, gaat over wat zeervaren in het ontvangen van zorg.

#8 Praten zonder verstaan te worden

In de blog ‘Glimp van leven’ stelden we Els voor, de eerste bewoonster met wie we een tijdje ‘meeleefden’.

#9 In je lijf (moeten) wonen

We zijn nu zo’n jaar onderweg. Met dit onderzoek hoe het is om iemand te zijn met vergevorderde dementie en afhankelijk van zorg in een verpleeghuis.

#10 Mezelf-met-dementie

‘Je bent nu jezelf-met-dementie. Dit is je huis en hier zijn de boodschappen die je net hebt gedaan.’ Dat was, in het kort, de introductie.

#11 Sprakeloos

Ze is een stoer mens. Het type ‘niet lullen, maar poetsen’. Moet niets hebben van betutteling en waardeert de medewerkers die botte humor op haar loslaten.

#12 Zonder verhaal verdwijn je

Taal. We kunnen eigenlijk niet zonder. Als kind word je ingewijd in het leven via woorden.

#13 Windstil

‘Leentje ligt in bed. Af en toe gaan de ogen open. Er lijkt een pijnlijke trek op haar gezicht te lezen, ze kromt haar rug een beetje.

#14 Klein podium voor lijden

Op een avond zap ik langs een uitzending op tv. Het gaat over mensen met dementie, wilsbeschikkingen en levenseinde.

#15 Samen Jacques zijn

‘Cansu gaat zijn kamer binnen en maakt hem wakker. Jacques zit meteen monter op de rand van zijn bed.