Nieuwsflits

Meld u hier aan voor de Nieuwsflits van Stichting Presentie

publicaties
Het is vaak niet eenvoudig om te kunnen zien of dat wat een zorgverlener doet, presentiebeoefening is of niet. Waaraan is dat te herkennen, waar moet je dan naar kijken, en hoe moet je dan kijken? En als je erin slaagt om (ook subtiele vormen van) presentiebeoefening waar te nemen, hoe moet je ze dan benoemen? Na een uiteenzetting van het thema door prof. Andries Baart, zijn we tijdens deze studiemiddag met behulp van videofragmenten en casusmateriaal op zoek gegaan naar dat wat ‘presentie’ onder-scheidt van ‘geen presentie’. Daarbij hebben we ons niet beperkt tot dat wat er in het primaire proces tussen zorggever en zorgontvanger gebeurt, maar hebben we ook gekeken naar het niveau van presentieplannen, projecten en management: (waaraan) is te zien of deze daadwerkelijk zullen leiden tot een presente(re) organisatie en zorgverlening?
'Laat de ander helemaal tevoorschijn komen'. Interview met Anne Goossensen in het vakblad 'Adriaan' van de Christelijke Hogeschool Ede (2012). Goede hulp gaat over meer dan de juiste interventies en kennis. Hulpverleners doen cliënten tekort als zij zich beperken tot het zien van de ander door een bril van diagnoses en interventies. Want is de hulpverlener bereid zich bloot te stellen aan de leefwereld van die ander? Durft de maatschappelijk werker de ander tevoorschijn te laten komen? Ook binnen beperkte omstandigheden kun je meer doen dan kwaalgericht handelen. Je kunt het verschil maken door aandacht en betrokkenheid te bieden.
VERSLAG STUDIEMIDDAG 24 SEPTEMBER 2010 over nabijheid, intimiteit en grenzen   De presentiebenadering steunt op relationeel denken, relationele responsiviteit (aansluiten, afstemmen) en op 'relationship-based programming': presentiebeoefenaren zijn uit op de relatie, laten wat ze doen graag leiden door die relaties en beseffen heel goed dat relaties dubbelzinnig zijn: soms een functioneel instrument en soms een goed in zichzelf. Het is in de relatie dat de ander zich kan laten zien, tevoorschijn kan komen met wat hem bezighoudt; in de relatie kun je de ander van dichtbij leren kennen in zijn talenten, verlangens, beschadigingen, etc. Mede daardoor raakt zulke relatievorming gemakkelijk aan het intieme domein van de ander: daar gaat het eerder om het zachte merg dan om het harde been, dat is de plek waar waarden en beschadiging, verlangen en verwondbaarheid dicht bij elkaar liggen, het is de plek waar de beslotenheid beschermt wat breekbaar is. Nabijheid in zijn vele…
Patiëntgerichtheid 2.0 kost geen extra tijd (Zorgmarkt, september 2011) door Anne Goossensen Marktwerking en verzakelijking van de zorg bevorderen dat patiënten als ziektegevallen in categorieën ingedeeld worden. Tegenover deze afstandelijkheid in de zorg staat de op menslievendheid en toewijding gebaseerde presentiebenadering. Deze theorie wordt al langer uitgedragen door de Stichting Presentie, maar belichaamt sinds kort ook een leerstoel aan de universiteit van Tilburg. ‘Presentie werd tot nog toe gemist in de nadruk die de zorg legt op evidence based medicine,’ zegt bijzonder hoogleraar Presentie en GGZ Anne Goossensen.
Kwaliteit 2.0: over presentie, opgaven en logica's (Sociaal Bestek 2012), door Anne Goossensen, Jolanda van Dijke, Heleen Heidinga en Andries Baart. Werken vanuit de presentietheorie maakt professionals gevoeliger voor de aansluiting op de leefwereld van kwetsbare cliënten en voegt daarmee nieuwe criteria toe aan bestaande debatten over professionaliteit en kwaliteit. 
Kwaliteit van zorg 2.0: menslievende, presente en zorgzame zorg (Kwaliteit in Zorg 2011, nr. 6), door Anne Goossensen en Andries Baart Vanuit de zorgethiek zijn concepten als menslievendheid, presentie en zorgzame zorg in opmars. Zij beogen een gevoeliger kijken naar de patiënt en een betere aansluiting bij diens ervaringen, vooral ook breder dan de ziekte. In kwaliteitstermen is dit te duiden als een doorontwikkeling vanuit het kwaliteitsdomein patiëntgerichtheid naar ‘kwaliteit van zorg 2.0’. Dat staat dan voor professionals die zorg bieden die naast ziektegerichtheid, ook mensgerichtheid, uitvoeringsgerichtheid en houdingsgerichtheid kent. Wat dat betekent voor zorgkwaliteit en innovatietrajecten wordt in deze bijdrage toegelicht. 
Een fenomenologische verkenning van zorg geven in een politiek-ethisch perspectief Beweging begint vaak met onrust. Met de wil om weg te gaan en elders te komen, nieuwe ruimte op te zoeken en in te nemen. Dat speelt zich af op de lijn van bewegen, in beweging komen, zich bewegen, zich laten bewegen, tot bewogen worden. Ergens op dat continuüm moet onrust ook weer omslaan in rust. Dan ontstaat de wil om te blijven bij waar een appèl van uitgaat en je daaraan te wijden: de bewogenheid. Waar onrust je doet vertrekken uit het hier en nu en maakt dat je minder present bent, daar kan bewogenheid je juist verbinden met wat er is, hier, nu, voor de hand liggend. Bewegen naar bewogenheid is een spannend en ook politiek-ethisch proces, dat gaat over de zorg om de ander. In zijn diesrede voor de Universiteit van Humanistiek laat Andries Baart het licht…
<< Start < Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende > Einde >>
Pagina 5 van 20